Skip to content

Categories:

Auden

Brieven uit IJsland

W.H. Auden reisde in 1936 door IJsland met de schrijver Louis MacNeice. Hij schreef over deze reis het werk ‘Brieven uit IJsland’. Het is een briljante en eigenzinnige collage van brieven, gedichten (aan Byron), reisimpressies, literaire beschouwingen en anekdotes.

Een aanrader voor degene die a. zonder dit boek te kennen naar IJsland is geweest b. er ooit naar toe wil gaan of c. liever Laxness leest en thuisblijft.

 

 

 

 

Breughel’s Icarus

W.H. Auden bezocht het Musee des Beaux Arts in Brussel en dit bezoek resulteerde in een gedicht. Vooral het gedeelte over Icarus is erg mooi:

‘In Breughel’s Icarus, for instance: how everything turns away
Quite leisurely from the disaster; the ploughman may
Have heard the splash, the forsaken cry,
But for him it was not an important failure; the sun shone
As it had to on the white legs disappearing into the green
Water; and the expensive delicate ship that must have seen
Something amazing, a boy falling out of the sky,
had somewhere to get to and sailed calmly on.’

Wachten op de muze

“All works of art are commissioned in the sense that no artist can create one by a simple act of will but must wait until what he believes to be a good idea for a work comes to him.” W. H. Auden

ill. Cezanne, Le baiser de la muse c.1860

Dit werk is geschilderd door Cézanne en te zien in Parijs in Musée d’Orsay. In eerste instantie past dit schilderij inderdaad niet echt in het oeuvre van Cézanne. De titel is: Le baiser de la muse. Maar de volledige titel is: Le baiser de la muse, d’après Frillié. Cézanne heeft dus niet gewacht op zijn eigen muze, maar de muze van Frillié geleend.

(FB 11/8/2017)

Funeral Blues

Het gedicht ‘Funeral Blues’ van W.H. Auden is bekend geworden door de film ‘Four weddings and a funeral’. Misschien is het niet het beste gedicht van Auden, want hij heeft ons prachtige gedichten nagelaten. Zijn verzameld werk (Collected Poems) telt bijna duizend bladzijden. Maar dit gedicht is door de combinatie van woord, beeld en spraak wel een bijzonder aangrijpend en verontrustend gedicht.

Looking up at the stars

W.H. Auden leest zijn eigen gedicht subliem voor. Een mooi gedicht om de avond mee af te sluiten:

Looking up at the stars, I know quite well
That, for all they care, I can go to hell,
But on earth indifference is the least
We have to dread from man or beast.
How should we like it were stars to burn
With a passion for us we could not return?
If equal affection cannot be,
Let the more loving one be me.
Admirer as I think I am
Of stars that do not give a damn,
I cannot, now I see them, say
I missed one terribly all day.

Were all stars to disappear or die,
I should learn to look at an empty sky
And feel its total darkness sublime,
Though this might take me a little time.

W.H. Auden

Documentaire

Ik heb net de documentaire over W.H. Auden bekeken. Interessant maar …. hoeveel moet je eigenlijk weten over een dichter om zijn gedichten te waarderen?

Een andere documentaire is: