Skip to content

Categories:

Lindgren, T.

Magistrale vertelkunst en een ultiem recept

De hoofdpersoon in de roman ‘Het ultieme recept’ van Lindgren stopt met schrijven als hij op 53 jarige leeftijd ontslagen wordt als correspondent van de krant. Hij heeft berichten verzonnen en de hoofdredacteur verwijt hem ‘dat wat louter verzinsel en fabulering en hersenspinsel is, onder geen enkele omstandigheid in druk mag worden gegeven.’ Als deze hoofdredacteur na een halve eeuw overlijdt besluit hij om de pen weer op te pakken.
Hij vertelt het verhaal van twee mannen: de textielhandelaar Robert Maser (een voormalig oorlogsmisdadiger) en de onderwijzer Lars Högström (een van tbc genezen man), die samen als onmogelijk duo op zoek gaan naar het ultieme recept voor een plaatselijk gerecht. Dat recept blijkt balkenbrij te zijn en uiteindelijk vinden zij dit recept, maar daarmee is hun verhaal ook ten einde. De jongen die hen het beste recept heeft voorgezet blijkt tevens niemand minder dan de schrijver zelf te zijn: Torngy Lindgren, die over deze ontmoeting later een boek schrijft.
Dit eenvoudige van resten vleesafval vervaardigde boerengerecht wordt op zo’n aanstekelijke wijze beschreven, dat je zelfs als bijna vegetariër naar het Zweedse gehucht Tjärstad,wilt afreizen om bij Lindgren en zijn vrouw in hun oude pastoriewoning aan tafel te gaan zitten om dit goedje te proeven.
De kracht van de magistrale vertelkunst van Lindgren is, dat hij het talent heeft om fictie te veranderen in waarheid en waarheid in fictie: ‘Zonder geschreven tekst stroomt de tijd alleen maar voorbij. Als iemand hem had gevraagd: Wat heb je al die jaren gedaan, Wat is er met je gebeurd? zou hij hebben geantwoord: Ik weet het niet. Dat zie ik wel als of wanneer ik het opschrijf.’

(FB 20/11/2016)

De Bijbel van Doré

Ik lees (of beter gezegd herlees) het prachtige werk ‘De Bijbel van Doré’ van Torngy Lindgren over een man, die niet kan lezen of schrijven, maar zijn verhaal vertelt middels een dictafoon. Hij heeft ondanks zijn ‘handicap’ de wereld ontdekt middels de prenten van Gustave Doré en de verhalen, die zijn grootvader hem heeft verteld. Een aantal prenten van Doré zijn ook opgenomen in de roman, zodat wij hun evocatieve kracht leren kennen en de uitspraak van de verteller beter begrijpen ‘Er hebben nooit letters tussen mij en de wereld in gestaan.’

(FB 23/10/2016)

In memoriam

Gisteren is Torgny Lindgren overleden. Ik beschouw hem als één van de beste schrijvers van de 20ste en 21ste eeuw.

En als ik in plaats van een leeg in memoriam een aanbeveling mag doen is dat: Ga Lindgren lezen. Begin met ‘De Bijbel van Doré’ of met ‘Het licht’, nestel je in een stoel, doe de lamp aan en begin bij het begin.

(FB 17/3/2017)