Skip to content

Categories:

Nabokov

On Discovering a Butterfly

I found it and I named it, being versed
in taxonomic Latin; thus became
godfather to an insect and its first
describer — and I want no other fame.

Wide open on its pin (though fast asleep),
and safe from creeping relatives and rust,
in the secluded stronghold where we keep
type specimens it will transcend its dust.

Dark pictures, thrones, the stones that pilgrims kiss,
poems that take a thousand years to die
but ape the immortality of this
red label on a little butterfly.

Vladimir Nabokov [FB 26/2/2016]

Nabokov en geluk

De ware Nabokovliefhebber leest de gedegen biografie van Brian Boyd. Maar daarnaast mag hij/zij ruimte maken voor het werk van Lila Azam Zanganeh: ‘De tovenaar. Nabokov en het geluk’. Het is een aanrader voor de Nabokov-fan en voor degene die deze schrijver nog moet ontdekken. Zanganeh schrijft over een werk van Nabokov: ‘Geheugen, spreek had de zinnelijke aantrekkingskracht van een roman. Het was geen hol monument voor het verleden, maar een zoektocht naar de patronen ervan, die op het eerste gezicht ongezien blijven, maar toch heel licht gegrafeerd staan in de textuur van de tijd.’ (p.60). Deze zoektocht is ook typerend voor haar eigen werk. Ik denk niet dat ze Nabokov, de literator en vlindervanger, definitief in haar net heeft gevangen zoals Rushdie suggereerde.

 

Maar haar vlinderlichte, speelse, intelligente en betoverende zinnen maken haar tot een goede tovenaarsleerling. [FB 28/2/2016 en 1/3/2016]

Speak,  Memory
‘I confess I do not believe in time. I like to fold my magic carpet, after use, in such a way as to superimpose one part of the pattern upon another. Let visitors trip. And the highest enjoyment of timelessness-in a landscape selected at random-is when I stand among rare butterflies and their food plants. This is ecstasy, and behind the ecstasy is something else, which is hard to explain. It is like a momentary vacuum into which rushes all that I love. A sense of oneness with sun and stone. A thrill of gratitude to whom it may concern-to the contrapuntal genius of human fate or to tender ghosts humoring a lucky mortal.’
Vladimir Nabokov, Speak, Memory [FB 23/9/2013]