Skip to content

Categories:

Yeats

Yeats en Maud Gonne

    

‘Suddenly I saw the cold and rook-delighting heaven
That seemed as though ice burned and was but the more ice’

Een van de mooiste gedichten van de Ierse dichter W.B. Yeats vind ik het gedicht ‘The Cold heaven’. Het eerste woord geeft al aan, dat zijn perceptie op de wereld compleet veranderd is. De hemel is koud geworden in plaats van warm en de roeken versterken dit beeld.

Men zegt dat Yeats het gedicht heeft geschreven voor Maud Gonne: de vrouw van wie hij tevergeefs hield. Op een foto is ze te zien met een hoofdtooi met veren. Ze visualiseert hiermee het gedicht van Yeats.

Zij trouwde overigens ondanks de vele huwelijksaanzoeken van Yeats met een ander en gaf als verklaring: ‘The world should thank me for not marrying you.’ Een onbeantwoorde liefde levert immers zoals we weten de mooiste gedichten op.

(FB 27/8/2017)

The cold heaven

Suddenly I saw the cold and rook-delighting heaven
That seemed as though ice burned and was but the more ice,
And thereupon imagination and heart were driven
So wild that every casual thought of that and this
Vanished, and left but memories, that should be out of season
With the hot blood of youth, of love crossed long ago;
And I took all the blame out of all sense and reason,
Until I cried and trembled and rocked to and fro,
Riddled with light. Ah! when the ghost begins to quicken,
Confusion of the death-bed over, is it sent
Out naked on the roads, as the books say, and stricken
By the injustice of the skies for punishment?

Yeats

(FB 29/12/2014, 17/12/2012)

Heavens’ embroidered cloths

‘HAD I the heavens’ embroidered cloths,
Enwrought with golden and silver light,
The blue and the dim and the dark cloths
Of night and light and the half-light,
I would spread the cloths under your feet:
But I, being poor, have only my dreams;
I have spread my dreams under your feet;
Tread softly because you tread on my dreams. ‘

Yeats

(23/4/2013)